Ik was vijf jaar toen ik mijn geliefde kinderjeep en baboe Ni moest achterlaten. We woonden aan de Jalan Mojopahit in Soerabaya en moesten in 1961 halsoverkop vertrekken. Baboe Ni tilde mij uit de jeep, keek mij aan en zei dat alles goed zou komen. Dat moment draag ik nog altijd met mij mee. Ik ben geboren in Soerabaya en mijn ouders kwamen uit Sidoarjo en Soerabaya. Bij Lagu Jiwa vind ik herkenning en heling van wat mijn familie heeft meegemaakt. De geur van kretek op het vliegveld van Jakarta, de smaak van tropisch fruit en de frikadel kentang, frikadel sayur en kangkung van mijn oma Yatimah brengen mij direct terug naar vroeger. Mijn vader zorgde er later vanuit Nederland voor dat onze familie in desa Rembun stromend water en elektriciteit kreeg. Zodra ik in Jakarta land, voel ik mij weer thuis. Wat ik graag wil doorgeven zijn de offers die mijn ouders hebben gebracht om ons een betere toekomst te geven.